Worden wij opgetrild?

Artikel door Willem Glaudemans

Ouverture: alles trilt

Trilling, frequentie, vibratie, oscillatie, pulsatie, resonantie. Alles is trilling, wordt er wel gezegd. En er zijn zeer overtuigende aanwijzingen voor dat werkelijk alles trilt. Licht gaat in golven. Geluid is trilling. Materie bestaat uit deeltjes die op subatomair niveau een frequentie hebben. Ons lichaam trilt op elke hartslag, onze organen oscilleren allemaal in ritmes van verschillende lengtes. Elke levende cel heeft een elektromagnetisch energieveld dat trilt.

Ook onze planeet als geheel heeft een regelmatige resonantie. Wat leeft trilt. En wat trilt leeft. Onze hersenen hebben verschillende frequenties, delta-, thèta-, alfa-, bèta- en gammagolven die met verschillende bewustzijnstoestanden (slapen, waken, meditatie) samenhangen. Dus ook ons innerlijk trilt. Door geluid van een bepaalde frequentie kun je mensen ziek maken, en ook genezen. Trillingsfrequentie is nodig om informatie over te dragen (van morse en telegrafie tot radiogolven) en om tijd te meten (van slingeruurwerk en kwartshorloge tot atoomklok). Trilling wordt gebruikt om binnen te dringen in verborgen ruimtes (seismische golven, röntgenstralen en CRI-scans), en om zaken te verhitten (de macrogolven in de magnetron). Frequentie heeft een rechtstreekse relatie met temperatuur, want hoe hoger de temperatuur, hoe sneller de deeltjes trillen, die zo zorgen voor de omslag van aggregatietoestanden (ijs-water-stoom). Energie, elektriciteit en magnetisme, elektromagnetische energievelden, het is allemaal trilling. De achtergrondruis die we opvangen uit het heelal is een vorm van trilling.

Trilling is een universeel gegeven in het stoffelijke universum en in de domeinen van bewustzijn. Zelfs in de hemel schijnt alles langs lijnen van trillingsgetal geordend te zijn en worden de dimensies door verschillende lichtfrequenties van elkaar onderscheiden. Gelijke trilling trekt gelijke trilling aan. En trilling plant zich voort en laat andere objecten resoneren op de trilling die het uitzendt. Misschien is dat wel het geheim van liefde, dat je op dezelfde golflengte zit. Trilling brengt als universeel verbindend principe de wereld van de materie en van de geest bij elkaar. Misschien zijn materie en geest ook wel te beschrijven als verschillende aggregatietoestanden van energie, wie weet?

In elk geval heeft men in laboratoria materie gecreëerd door de frequentie van geluid te vertragen. En is er niet een verglijdende schaal waar de frequentie van licht overgaat in die van geluid? In oude mythen en moderne wetenschappelijke theorieën begint de schepping met een forse trilling: een Big Bang, of een scheppende klank ‘aum’, of een woord dat direct manifesteert: ‘Hij sprak er zij licht, en er was licht.’ Dus alles trilt vanaf den beginne. Nada Brahma (Sanskriet): de wereld is geluid.

Te beginnen met de aarde

Dat was de ouverture, waar alle thema’s even klinken. Maar laten we beginnen bij onze aarde. De aarde heeft een hartslag die de Schumann-resonantie wordt genoemd. Dit is een frequentie van 7.83 Hertz, d.w.z. een pulsatie van bijna 8 keer per seconde. Dit is het resultaat van de trilling van een aardmagnetisch veld tussen het sterk geleidende aardoppervlak en de onderkant van de ionosfeer, de opperste luchtlaag. Deze frequentie is vrijwel constant, zodanig zelfs dat militairen er voor communicatie gebruik van dachten te kunnen maken. Ze vertoont wel enige fluctuatie tussen 7.0 en 8.5 Hz, en kan bovendien per geologische locatie variëren.

Het is interessant te weten dat 7.8 Hz ook de frequentie van onze hersenen is die te maken heeft met intuïtieve en paranormale vermogens. En nu zou men onlangs hebben ontdekt dat deze Schumann-frequentie naar 11 Hz is gegaan. Trilt de aarde in een hogere frequentie? Heeft ze ‘hartritmestoornissen’? En wat heeft dit veroorzaakt? En wat betekent deze hogere trilling voor het elektromagnetisch veld dat ons omringt? En wat is het effect daarvan op ons bewustzijn, ons fysieke gestel, de natuur, en de structuren in onze maatschappij? Immers alles is trilling, maar wat gebeurt er in een systeem als de trilling wordt verhoogd?

Zandpatronen

Dat kunnen we mooi zien aan wat er gebeurt met zandpatronen die op een trillende metalen plaat ontstaan. De trilling van de plaat zorgt ervoor dat er zich fraaie geometrische patronen vormen in het zand op de plaat. En we zien dat wanneer de trilling wordt verhoogd, zo’n patroon plotseling verdwijnt, een kort moment van chaos kent, en er dan even plotseling een nieuw patroon van een andere orde en geometrie verschijnt. (Soms zie je wat korreltjes haastig nog even naar hun plekje rollen.) Hetzelfde fenomeen tref je aan wanneer je een vloeistof in trilling brengt, zoals water in een klankschaal. Door klank aan water toe te voegen ontstaan de fraaiste mandala’s en geometrische patronen, bijna bij elke Hertz een andere vorm. Wie dit wil bekijken, kan ik het boek van Robert Boerman, Water Klank Beelden, aanraden. En wie zand of zout in patronen wil zien trillen, kan ik verwijzen naar leuke filmpjes op YouTube (zie onderaan de literatuurlijst).

We leren dus dat een structuur die door trilling in stand wordt gehouden, even tot chaos vervalt, maar meteen daarop een andere meestal fraaiere structuur aanneemt, wanneer de trilling wordt verhoogd. De richting is er dikwijls een van toenemende schoonheid en complexiteit. Dit beeld (structuur – chaos – structuur) mogen we voor ogen houden, wanneer we nader bekijken wat er in onze tijd met onze wereld aan de hand is. De wereld is geluid, maar de wereld is ook zand.

Cymatiek

Er is een onderzoeksgebied dat zich speciaal met golven, trilling en slingering bezighoudt. De grondlegger hiervan, de Zwitserse natuurkundige, kunstenaar en medicus Hans Jenny (1904-1972), noemde het cymatiek, naar kyma, wat in het Grieks golf betekent. Het richt zich op de manier waarop trillingen in de breedste zin van het woord patronen, structuren, vormen en bewegingen genereren, instandhouden en beïnvloeden. De puls of trilling is de scheppende kracht, die de vorm of het patroon genereert in een bepaald medium, en in een dynamisch proces van beweging organiseert. De patronen bestaan uit talloze korreltjes of deeltjes die constant binnen die patronen bewegen, maar die patronen lijken voor het oog stil te staan. Je kunt de stelling aan dat al het gemanifesteerde door trilling is ontstaan en in een staand patroon wordt gehouden. Een andere onderzoeker, de Duitser Alexander Lauterwasser, ontdekte bijvoorbeeld dat een bepaald trillingspatroon in zand exact overeenkomt met de facetten op de schilden van schildpadden. Alsof die laatste gestolde trillingspatronen zijn, opgeslagen in de DNA-code, omdat het blijkbaar de ideale structuur biedt om een schild te bouwen dat tegen een stootje kan.

Klankschalen

Wat doet trilling met ons bewustzijn? Als het zo is dat de trilling van de aarde verandert en er ook andere kosmische golven op ons afkomen, wat doet dit dan met ons bewustzijn? Wat klank, die ook trilling is, met ons bewustzijn kan doen, ken ik uit ervaring. Als ik klankschalenconcerten of -sessies geef, merk ik een aantal dingen op. Mensen kunnen makkelijk in een andere bewustzijnstoestand geraken en hebben meestal nogal moeite na het concert om weer ‘op aarde’ terug te keren.

Ik werk zowel met traditionele Tibetaanse schalen van multi-legeringen metaal, alsook met kristallen schalen. De eerste hebben een soort ademende klank, die op een hartritme in en uit gaat; de tweede soort schalen hebben een heel ander effect, het lijkt wel of de klank ergens bovenin je bewustzijn heen en weer schuift. Ik weet uit ervaring dat ik deze kristallen schalen met zorg moet gebruiken, omdat je er inderdaad makkelijk een soort ‘uittreding’ mee kunt krijgen. Daarom gebruik ik de donkerste metalen schalen als tegenwicht om de mensen te laten blijven aarden als ik de kristallen schalen laat klinken. De verschillende trillingen van beide soorten schalen werken in op onze hersengolven.

Mensen rapporteren allerlei spontane ervaringen, ze zien beelden, voelen zich aangenaam licht in het hoofd, omdat hun denken even is gestopt; ze hebben het gevoel dat hun kruinchakra open staat, en melden dat ze zich heel vredig voelen, opgetild; sommigen krijgen een plotselinge eenheidservaring, anderen melden dat er ‘iets in hen in balans is gekomen’. En daarnaast vertellen mensen mij zowel heftige fysieke reacties zoals duizeligheid en pijnsteken, alsook spontane genezing van pijn. Ook van anderen weet ik dat het toepassen van klank genezing bevordert. Een bevriende arts en yoga-docent heeft onder mijn ogen mensen met schouderpijn en verzwikte enkels genezen enkel door naar de betreffende plek een specifieke toon te zingen. Wat we hiervan leren is dat klank, dus trilling, inwerkt op ons bewustzijn, en op ons fysieke gestel.

IJskristallen

En we kunnen meteen een stap verder gaan: onze gedachten blijken ook de geometrische patronen in materie te kunnen beïnvloeden. Ons bewustzijn heeft invloed op de vormen die ontstaan. Dit is aangetoond o.a. door de Japanse wetenschapper Masaru Emoto. Zijn verhaal is inmiddels algemeen bekend. Zijn onderzoek laat zien dat water, dat eerst is blootgesteld aan mooie muziek, na bevriezing fraaie ijskristallen vormt, en water dat bijvoorbeeld aan lawaai of heavy metal music onderhevig was, kapotte en niet harmonische kristallen vertoont.

Tot zover is dit nog eenvoudig te begrijpen, omdat muziek trilling is en water daarop reageert, ook dus tijdens het vormen van ijs. Er is ontdekt dat water een geheugen heeft voor frequenties. Interessanter wordt het wanneer Emoto briefjes met woorden als liefde, engel en vrede onder het water legde. Er kwam geen klank meer aan te pas, maar toch vormden er zich harmonische kristallen. En dat deden ze niet bij briefjes met duivel, oorlog en haat. Toen ontstonden er wederom vreemd gevormde disharmonische kristallen. Hoe kon dit, kan water lezen? De enige verklaring is dat gedachten, of intenties, ook een trilling hebben die in dit geval door water kan worden opgevangen en zichtbaar gemaakt in de kristallen. En bestaan wij niet voor 70% uit water (en onze hersenen voor 90%)? En wat doen onze gedachten dus met ons lichaam, zowel de liefdevolle als de negatieve?

De wereld is dus niet alleen geluid en zand, maar ook gedachten. We vormen de wereld met ons bewustzijn. De wereld is niets anders dan een uiterlijke vorm van onze innerlijke toestand, zoals o.a. Een cursus in wonderen ons leert. Ook iets om te onthouden: wij kunnen dus bepalen waar het met de trilling heen gaat! En onze gedachten en de staat van ons bewustzijn zouden wel eens beslissend kunnen zijn in de komende tijd.

Supergolven en zonnewinden

Als de aarde met haar bewoners een samenhangend systeem is, en niet los zand, dan mag je aannemen dat, als de gezamenlijke trilling wordt verhoogd, er veel gaat gebeuren met alle structuren die zowel onze biosfeer betreffen, als die afhankelijk zijn van de staat van ons bewustzijn; dus op maatschappelijk, economisch, politiek, religieus, en ecologisch terrein. Op dit moment zien we op veel van deze gebieden een crisis: de energiecrisis, de eurocrisis, de klimaatcrisis, de kredietcrisis, toename van maatschappelijke intolerantie, protectionisme en nationalisme. Kenmerken van de chaosfase tussen twee vormen van orde in.

Maar waar zou die verhoogde trilling vandaan kunnen komen, die mede-oorzaak zou kunnen zijn van de verhoging van de Schumann-resonantie van de aarde? Daarover doen talrijke theorieën de ronde die ik hier alleen aanstip maar niet in de diepte zal behandelen.

 

  • Ons zonnestelsel zou een interstellaire energiewolk zijn binnengegaan die energie toevoert aan de atmosfeer van de zon en de planeten en deze instabiel maakt.
  • Galactische supergolven zouden zich aan de buitenrand van de heliosfeer (de magnetisch beschermde ruimte rond ons zonnestelsel) de afgelopen 20 jaar hebben opgebouwd en tienvoudig in grootte en kracht zijn toegenomen.
  • De zon die met kosmisch stof wordt gebombardeerd ondergaat een radicale verschuiving in haar basis-harmonische frequentie. Dit zou meteen via het principe van resonantie naar buiten golven, resulterend in een toename van de basis-harmonische frequentie van alle materie in ons zonnestelsel.
  • Sinds 2003 neemt de zonne-activiteit enorm toe en zal in 2012 zijn climax bereiken.
  • De zonnewind neemt toe en daarmee samenhangend ook de hoeveelheid tornado’s op aarde.
  • Het aardmagnetisch veld wordt aanzienlijk zwakker en biedt steeds minder bescherming tegen schadelijke protonen- en elektronenstraling van de zon. Een poolwisseling waarbij het aardmagnetisch veld omkeert zou wel eens aanstaande kunnen zijn.
  • De temperatuur van de zon zou stijgen.

 

Ik denk dat een van deze kosmische krachten al heftig genoeg is om in zijn eentje ruimschoots verantwoordelijk gehouden te kunnen worden voor de toegenomen aardse trilling. Maar allemaal bij elkaar genomen... Je zou het er als aarde sowieso warm van krijgen als dit allemaal op je afkomt.

Fenomenen in onze wereld

Ik herhaal nog even wat we tot nu toe kunnen constateren: een systeem waar van buitenaf een energie of trilling aan wordt toegevoegd gaat op die verhoogde trilling mee-resoneren. De bestaande structuur stort plotseling in, er is een korte periode van chaos, voordat er even plotseling in zijn totaliteit een nieuwe structuur ontstaat.

Wanneer we deze beelden op een rij zetten en naar onze wereld kijken zien we een aantal fenomenen, op verschillende terreinen, die er allemaal op lijken te duiden dat het collectieve systeem, de aarde, de mensheid, ons bewustzijn, in een hogere trilling is geraakt, of daarnaar onderweg is, en alle symptomen van chaos en de eerste sporen van nieuwe orde vertoont. Ik geef hieronder een paar voorbeelden – die makkelijk met talloze te vermeerderen zouden zijn – over tijdsversnelling, aardschokken, kerk, politiek en economie. Waar het me om gaat is te laten zien dat allerlei verschillende systemen inderdaad reageren op een verhoogde trilling, waar die ook maar vandaan mag komen.

Tijdsversnelling

Als ik lezingen geef over het jaar 2012, en de jaren eromheen, dan vraag ik vaak of mensen een aantal dingen herkennen, zoals: alles lijkt tegenwoordig sneller te gaan, wat er vroeger in één maand gebeurde, lijkt zich nu in één week te voltrekken. Op één dag doen we veel meer en gebeurt er meer dan een aantal jaren geleden in een hele week. Dit wordt door de aanwezigen herkend en bevestigd. Een boek of film van vijftien of tien jaar geleden lijkt voor ons gevoel al heel langzaam te gaan. Een film van twintig jaar geleden komt op ons nu hopeloos traag over. Niet alleen neemt jaarlijks de hoeveelheid informatie exponentieel toe, ook ons vermogen om informatie te verwerken is aanzienlijk versneld. Dit alles laat zien dat ons leven en bewustzijn in een soort tijdsversnelling zitten. Versnelling mag je opvatten als een hogere trilling.

Sprong voorbij de angst

Iedereen heeft in maart 2011 met opwinding en verwondering gekeken naar de domino-revolutie in het Midden Oosten. Opeens was er een massaal protest, land na land, dat de bestaande politieke structuren omvergooide. Het bewustzijn van de mensen had een sprong gemaakt: ze waren voorbij de angst gegaan, zoals je herhaaldelijk kon horen. Je zou kunnen zeggen dat het jarenlang door de machthebbers in trilling gehouden angstpatroon plotseling was omgeslagen in een trillingspatroon van hogere orde: moed en liefde. En vervolgens zag je, bijvoorbeeld op het Tahrirplein in Caïro, inderdaad staaltjes van onwaarschijnlijke moed en broederschap.

Er was een plotselinge sterke alom aanwezige inspiratie, mensen werden opgetild. Maar ieder maakte daarbij een individuele keuze om met deze nieuwe geestelijke wind mee te gaan of niet, de trilling te volgen of nog te weerstaan. Je zag dus mensen die het Egyptisch museum plunderden en je zag mensen die spontaan een cordon om het museum vormden om dit te verhinderen. Je zag mensen die kerken van koptische Christenen in brand staken, en je zag mensen die anderen juist beschermden bij het uitoefenen van hun godsdienst, door in een kring om de moslims te gaan staan die hun gebeden uitvoerden tijdens de demonstraties. Je ziet dus ook al een paar glimpen van de nieuwe orde: verbroedering, samen zijn, hulpvaardigheid.

Dit heen en weer gaan, deze verschillen, zijn kenmerkend voor de chaotische overgangsfase van de ene naar de andere orde. In Egypte neemt de corruptie na de revolutie af, maar neemt de criminaliteit juist toe. Het zijn de laatste zandkorrels die zich nog niet naar het nieuw patroon hebben geordend. Maar je kunt zien dat er een onvermijdelijkheid in het geheel zit. Iedereen wist dat de positie van Moebarak onhoudbaar was, alleen wist Moebarak dit zelf nog niet.

Schokken in het nieuws

En dan zijn er de letterlijke schokken: aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, tsunami’s, tornado’s. Zoals de grote aardschok voor de kust van Japan van februari 2011, met de daaropvolgende tsunami die onder andere de kerncentrale bij Fukushima verwoestte, waarbij drie van de vier centrales een meltdown hadden. De nieuwe vulkaanuitbarsting, na die van vorig jaar, in IJsland in mei 2011. En dan de bekendmaking, binnen het tijdsbestek van drie weken, van de dood van Osama Bin Laden, en de arrestatie van generaal Ratko Mladic, beiden al vele jaren voortvluchtig. En in dezelfde periode de onverwachte dood van avatar Sai Baba. Ook het nieuws lijkt veel sneller te gaan. Dit is een gevoelsfeit. Het ene grote item buitelt over het andere. Ik kan mij nog net de tijd herinneren dat je qua nieuws maanden op bijvoorbeeld de moord op president Kennedy of Sadat teerde.

De kernramp bij Fukushima is op zichzelf weer een schok in ons bewustzijn. Het woelde meteen de discussie over kernenergie los, waarbij de bondskanselier van Duitsland onmiddellijk de beslissing nam om alle kerncentrales te gaan sluiten, en de Nederlandse regering nog eens de terugweg insloeg en nieuwe kerncentrales bij Borssele aankondigde. In de krant kun je op dezelfde pagina een pleidooi voor de afschaf van kernenergie aantreffen, en een verhaal over de te hoge uitstoot van CO2, die 2 graden opwarming van de aarde zal veroorzaken, met als bepleite oplossing juist het massale gebruik van kernenergie!

De mensheid is in verwarring, en kijkt twee kanten tegelijk op. Typisch een teken van de chaosfase waarbij het ene systeem nog niet is ingestort en de nieuwe orde nog niet is opgebouwd, en we dus wankelen tussen twee denkrichtingen in. En als je dit in een groter verband wilt zien: we leven nu in een tussenfase van twee tijdperken. Half in het tijdperk van Vissen, met als kenmerken individualisme en scheiding, en half in het tijdperk van Waterman, met als kenmerken eenheid samenwerking en holisme.

Economische crisis

Politici staan voor problemen die veroorzaakt zijn door hun oude op marktwerking gerichte denken, zoals de bank- en kredietcrisis, de eurocrisis. En ze willen die problemen te lijf met de middelen – en de mensen! – die juist die problemen hebben veroorzaakt. Mislukking ligt dus heilloos voor de hand, want marktwerking is ego-werking: ongebreidelde hebzucht gecombineerd met macht en een afwezig zijn van enige controle.

De geschokte politici kiezen massaal voor restauratie, voor het stutten van het oude ineenstortende kapitalistische systeem. Met als argument dat wanneer ze zo’n bank of land zouden laten vallen, de problemen nog erger zouden zijn. Hiermee geven ze impliciet toe dat ze gevangenen zijn van het systeem, en dat het volkomen onbeheersbaar is geworden. Maar ze blijven vertrouwen in de heilig verklaarde marktwerking. En dan kiezen ze, in Nederland, voor vergaande en enorme bezuinigingen onder andere op kwetsbare gebieden die niets met het probleem van doen hebben: speciaal onderwijs, gezondheidszorg en cultuur. En wat mij daarbij steeds verbaast is dat mensen die protesteren tegen die bezuinigingen in hun sector, als ze geïnterviewd worden, of een paginabrede protestadvertentie plaatsen, allemaal beginnen met te zeggen: ‘Natuurlijk moet er bezuinigd worden, dat begrijpen wij ook wel, alleen niet bij ons, of niet zo snel.’ Maar hoezo moet er bezuinigd worden?

Waarom wordt het spel ook door de benadeelden meteen braaf meegespeeld en wordt de regeringsmantra herhaald? Waarom is er geen groot protest tegen de waanzinnige en onrechtvaardige uitgangspunten van dit alles? Dit komt onder andere omdat politici wereldwijd bij hun bezuinigingen niet meer de oorzaak erbij vermelden, maar het als een soort natuurverschijnsel presenteren. Ze zeggen niet dat dankzij hun falen om toezicht te houden op de bank- en de verzekeringssector nu mensen onderaan de piramide werkloos worden (50 miljoen), of onder de armoedegrens raken (25 miljoen).

In ons vorige boek, Welkom in 2012, schreef ik een stukje over de economie, het was juli 2008 en de kredietcrisis moest in Europa nog beginnen. Ik bepleitte toen dat er een film zou moeten komen die het falende functioneren van onze economie zou blootleggen, en de waanzinnige principes waarop het zaakje is gebouwd zou doorlichten. Een film die ons daarvan bewust zou moeten maken, zoals An unconvenient Truth van Al Gore dat voor het milieu deed. Meteen na de publicatie van het boek werden we ingehaald door de feiten, en kon je deze film dagelijks als een TV-serie op het journaal volgen. Maar ook die film is er inmiddels gekomen.

Van de ongeoorloofde en roekeloze handel in derivaten van niet gedekte hypotheken, en de kwalijke rol van hedgefondsen daarbij, is de ontluisterende documentaire gemaakt: Inside Job van regisseur Charles Ferguson. Je gelooft je oren en ogen niet (er werden in de VS in 2011 nog rustig bankbonussen uitgedeeld van 365 miljoen dollar!). Dus drie jaar na de uitbraak van de kredietcrisis lijken we aan de top nog niet veel wijzer geworden, omdat er voor deze ‘happy few’ alle belang bij is de status quo te handhaven.

En een van de meest verbijsterende oorzaken van de kredietcrisis zou wel eens gelegen kunnen zijn in het overmatig gebruik van cocaïne door bankmedewerkers. Ze namen dit spul om geestelijk overeind te blijven onder de druk om meer en meer winst te maken voor de aandeelhouders en de spanning in de dagelijkse omgang met risicovolle transacties met enorme bedragen. Maar een van de bijwerkingen van het goedje is nu juist dat het alle gevoel voor proporties wegneemt en mensen daardoor onverantwoorde risico’s gaan nemen...

In feite zouden mensen in de westerse wereld massaal in opstand moeten komen tegen het hele economische piramidespel, gebaseerd op de waanzinnige doctrine van voortdurende economische groei. We zouden dit volkomen onrechtvaardige systeem dat een handjevol cynische speculanten aan de top miljardairs maakt en miljoenen mensen onderin tot armoede drijft, niet meer met ons bewustzijn moeten ondersteunen, uit mededogen en solidariteit met de mensen onderin.

De gehele economie lijkt ook losgetrild te zijn van waar het in essentie over zou moeten gaan: geld als symbool waarmee de uitwisseling van goederen en diensten wordt gemarkeerd en in gelijkwaardigheid eerlijk wordt geëvalueerd. Maar er wordt gespeculeerd met gefingeerde opgeblazen waarden en ook met het verlies van valuta en bedrijven, waaraan zelfs nog te verdienen valt. En er wordt duivels gespeculeerd met datgene waarmee nooit gegokt zou mogen worden, met voedsel en medicijnen. Met als direct gevolg dat tientallen miljoenen mensen honger lijden, of sterven doordat de geneesmiddelen die ze nodig hebben onbetaalbaar zijn voor hen, of voor de hulpverlenende organisaties. Denk maar aan de aids-remmende medicijnen die niet in hun goedkope variant uit India naar Afrika getransporteerd mochten worden, omdat ze dan misschien wel eens op de Europese of Amerikaanse markt konden verschijnen en daar de kunstmatig hooggehouden prijzen konden aantasten. Gelukkig heeft Unaids, de VN-organisatie voor aidsbestrijding, in juni 2011 de beslissing genomen om medicijnen te bekostigen voor 15 miljoen patiënten in arme landen, zodat het aantal besmettingen tot 1 miljoen zou kunnen worden teruggebracht in 2015.

Piramidespel

Een piramidespel werkt zo: iemand begint een verhaal dat je zomaar veel geld van anderen zult krijgen, als je tien mensen ertoe weet te bewegen met het spel mee te doen. Het enige dat jij hoeft te doen is een tientje sturen naar een aantal personen bovenin de piramide, en bij de brievenbus te wachten tot de personen onder jou hun tientjes naar jou gaan sturen. Je moet er alleen even voor zorgen dat tien personen mee gaan doen. Succes verzekerd, beloven ze, voor een paar tientjes verdien je snel al duizenden euro’s. En helemaal voor niets! Dit verhaal wordt heel mooi verpakt om iedereen ertoe te bewegen mee te doen en zogenaamd vertrouwen te krijgen in het spel, en vooral niet de keten te doorbreken. Want ieder beseft direct dat als hij dit wel doet, hij zelf geen enkele kans meer heeft zijn geld terug te krijgen, laat staan iets te verdienen. Er wordt gespeculeerd op de bij iedereen aanwezige hebzucht, die mensen blind en dom maakt. Wat zorgvuldig wordt verzwegen aan de spelers is dat alleen de mensen bovenaan de piramide inderdaad gratis geld ontvangen, maar de mensen onderaan helaas alle geld kwijt zijn. Want het geld moet ergens vandaan komen. Iemand moet de winst van de mensen bovenin betalen nietwaar? De zuigkracht is dus naar boven gericht: mensen onderin raken onherroepelijk hun geld kwijt, mensen bovenin zuigen het geld van onderaf op en lopen er snel mee weg, voor het zaakje in elkaar stort. In Albanië, met slechte sociale voorzieningen, is er een hele tijd een groot wijdvertakt piramidespel gespeeld waar mensen zo in gingen geloven dat ze er telkens weer instapten en hun hele spaargeld voor hun oude dag erin stopten, in de hoop op veel meer geld. Het ging goed zolang iedereen bleef hopen en blind geloven, en betalen. Tot de zaak natuurlijk instortte, en mensen heel hun schamele pensioengeld kwijt waren en in paniek raakten. Gigantische boze protesten en sociale onrust waren het gevolg, maar niemand die iets van zijn geld terugzag. Degenen die het spel waren begonnen, waren op tijd met de noorderzon vertrokken.

Zo zit de hele economie ook in elkaar. Laat je daarover niets anders wijs maken. Er is ook hier een gigantisch en complex rookgordijn opgericht, waardoor we niet meer oorzaak en gevolg met elkaar kunnen verbinden. Ook hier worden we verleid in de zaak te geloven, en vooral ‘vertrouwen’ te houden om in de gekte te blijven investeren. Dit is de achtergrond van de doctrine van de economische groei: steeds meer mensen moeten meedoen aan het spel, schulden maken, om het bovenaan in stand te houden. Want echt alleen dankzij onze medewerking blijft het systeem bestaan. Maar in deze tijd wordt het steeds duidelijker hoe het duivelse kapitalistische zaakje in elkaar steekt. Je kunt nu heel goed waarnemen dat mensen bovenaan de top van de piramide zichzelf gigantisch verrijken, ‘keurig volgens de regels’ (die ze zelf hebben opgesteld zoals het in een piramidespel gaat). En hoe mensen onderaan opeens hun geld kwijt zijn, omdat de waarde ervan zomaar onder hun ogen verdampt. Of omdat alles voor hen duurder wordt, omdat alle bezuinigingen direct of indirect naar onderen worden doorgeschoven. Onderaan betaal je altijd voor de mensen die bovenaan gigantisch verdienen. Dat is de wet van het piramidespel.

Economie van onderaf

Ik vind het altijd een schril signaal wanneer je hoort dat de Europese ministers van financiën in het geheim in het weekend op een verborgen locatie bij elkaar zijn gekomen om bijvoorbeeld te spreken over de schuldenlast van Griekenland. Waarom in het weekend? Omdat dan de beurzen even stil liggen. En de ministers zijn hoogst benauwd hoe dan de volgende maandag de ‘markt’ op hun schrale maatregelen zal reageren. Wie heeft hier de macht? Niet de door ons verkozen vertegenwoordigers. Niet wij voor wie de economie in wezen bestemd zou moeten zijn. Wanneer we massaal zouden stoppen deze waanzinnig geworden economie te ondersteunen, dan zou het wrakke boeltje definitief ineenstorten. Ons gezamenlijke bewustzijn heeft de macht systemen omver te werpen, kijk maar naar het communisme in het Oostblok, naar de Berlijnse Muur, naar Egypte. We doen dit op economisch gebied nog niet, omdat we hebben aangeleerd dat onze eigen belangen er zo mee verweven zijn, onze hypotheek, onze spaarrekening, ons werk en wellicht onze eigen investeringen en aandelen. En we doen het nog niet omdat geld raakt aan een basisgevoel van (schijn)zekerheid. Maar de omslag kan ook hier plotseling komen, ofwel doordat we getuige zijn van een totale meltdown van de economie, met alle maatschappelijke chaos vandien, ofwel omdat we een sprong maken in ons bewustzijn en van onderaf een ander menselijker systeem opbouwen. De keus is aan ons.

Ons bewustzijn heeft op economisch gebied nog niet massaal een sprong gemaakt. Maar er zijn al wel steeds meer nieuwe denkers opgestaan, en er zijn allerlei lokale initiatieven die terug willen gaan naar een grassroots-economie, zoals: zelf je groenten verbouwen, voor je eigen energievoorziening zorgen, vormen van ruilhandel van diensten en goederen, je losmaken van politiek-economische systemen, bijvoorbeeld door het invoeren van een lokale munteenheid, gedekt door edelmetaal, zodat het geld binnen de lokale gemeenschap blijft. Een van die initiatieven is het Transitie-concept, dat in Groot-Brittannië begon en al snel oversloeg naar Nederland en België. Het richt zich er onder meer op om zo snel mogelijk onafhankelijk te worden van olie. Overal verschijnen Transition Towns. De diepere waarde en het welslagen van dit concept is vooral gelegen in het feit dat het een gevoel van gemeenschap terugbrengt en een positief antwoord geeft op het gevoel van machteloos overgeleverd te zijn aan grote ongrijpbare economische krachten. En dat antwoord is: met elkaar zelfvoorzienend zijn, eenvoudiger leven en samen delen. En de rendementen zijn hoog: welzijn en menselijk geluk. 

De keus is aan ons. En laten we dan kiezen vanuit de wetenschap dat we allen in dit holistisch universum met elkaar verbonden zijn, dat de belangen van individuen verbonden zijn met die van staten en ondernemingen, en dat dit weer verbonden is met mondiale sociale systemen. Wie alleen vanuit hebzucht, vanuit zijn eigen belang kiest, ondermijnt dus het hele systeem en zal zelf ook de gevolgen daarvan ondervinden. Dit is de wet van wederkerigheid: niemand kan zich onttrekken aan de gevolgen van zijn eigen daden voor anderen, ze gaan hem zelf rechtstreeks aan. Wat je anderen geeft, geef je aan jezelf. Hoe je de ander behandelt, zo behandel jij jezelf. Want geven en ontvangen zijn in waarheid één.

Strakke structuren worden losgetrild

Als de trilling hoger wordt, dan komt het er op aan of een structuur of systeem een sprong kan maken naar een nieuwe orde, of ten onder gaat doordat de structuur de verhoogde trilling niet aan kan, niet kan absorberen en niet ermee kan meebewegen, laat staan naar een hogere trillingstoestand kan gaan. Je kunt het vergelijken met de gebouwen in Japan: er staan hoge flatgebouwen die op enorme stalen veren zijn gebouwd, of op rubberen schokdempers. Die overleefden de recente aardschok. Inflexibele gebouwen stortten in elkaar omdat hun systeem de schokken niet kon absorberen en het gebouw niet kon meebewegen. Over het algemeen kun je zeggen dat onbuigzame structuren een schok of trilling van buitenaf niet goed aan kunnen en dus ineenstorten.

Ook dit is een beeld dat we kunnen gebruiken voor de niet-fysieke systemen in deze wereld zoals: kerk, politiek, economie, euro enz. Als voorbeeld neem ik de katholieke kerk, omdat ik daarmee ben opgegroeid. Als jongetje wilde ik later als ik groot was paus worden, dus ik houd het nieuws uit Vaticaanstad nog steeds goed bij! De kerk verkeert in een crisis doordat ze de schokken door de onthullingen van de massale misbruikschandalen niet adequaat weet te absorberen. Zo’n instituut van bijna tweeduizend jaar oud heeft veel moeite om mee te bewegen met de stormen van de tijd. De kerk is geneigd om star te zijn en haar tijd wel af te wachten. Dat heeft immers al zoveel eeuwen gewerkt. Maar in de huidige snelle informatiewereld loop je dan al gauw letterlijk achter de feiten aan. En dat zagen we paus Benedictus XVI dan ook telkens doen: zijn verklaringen over het misbruik door priesters waren veel te laat, te weinigzeggend, zeer onhandig of te verdedigend, in elk geval te weinig invoelend met de slachtoffers. De kerk verkeert door dit alles in een vertrouwenscrisis. En dit kan wel eens het begin van het einde betekenen.

Want in de twaalfde eeuw is er door de Ierse ziener Malachias een voorspelling gedaan over alle pausen vanaf die tijd. Hij gaf hun allemaal een karakteristieke typering door middel van een Latijnse formule. Soms zeer frappant en adequaat: Johannes Paulus I beschreef hij als paus ‘van een halve maan’, uiteindelijk stierf hij in 1978 na nog geen maand paus geweest te zijn. Zijn opvolger noemde hij ‘De labore solis’, wat je zowel kunt vertalen als ‘van de werking van de zon’, alsook ‘van de zonsverduistering’. Johannes Paulus II had inderdaad twee gezichten: een stralende zon naar buiten, met groot charisma, waardoor hij mede de val van het communisme heeft bewerkstelligd, en een streng conservatief gezicht naar binnen in de kerk. Het interessante van de voorspellingen van Malachias is dat er na de huidige paus –  ‘Gloria olivae’ de glorie van de olijf, wat wordt uitgelegd als vredebrenger – nog maar één benaming aangegeven staat: ‘Petrus Romanus’, oftewel romeinse Petrus. Dat wordt wel uitgelegd als een mythische typering die niet meer naar een paus van vlees en bloed zou verwijzen. Er is ook voorspeld dat de laatste paus, net als de eerste, Petrus zou heten. Wanneer dit allemaal waar is, dan zijn we dicht bij het einde van het pausdom en wellicht ook van de RK-kerk als hiërarchisch machtsinstituut. Dan zou je kunnen constateren dat de trillingen van buiten de kerk, de verhoging van het trillingsgetal van de gehele aarde, en vooral de snelle veranderingen in ons bewustzijn, de oude strakke kerkstructuur, waar het leven grotendeels al uit weg is, te machtig kunnen gaan worden, en dat we getuigen zullen zijn van de ineenstorting daarvan. Aan een voorspelling wanneer precies waag ik mij niet, de kerk is een taai instituut en brengt weer makkelijk ruim een miljoen mensen op de been voor de zaligverklaring van krachtpaus JPII. Maar het is in dit licht een hoopvol gegeven dat de huidige paus Ratzinger al een behoorlijk eind in de tachtig is. Dus heel lang kan het niet meer duren. De dagen van de pausen zijn geteld.

Innerlijke structuren

En laten we eens naar binnen kijken. Als strakke structuren bij een verhoging van trilling niet stand kunnen houden, dan is het goed om eens te bezien welke dingen in ons eigen leven strak en star zijn. Wat willen we per sé niet veranderen, waar houden we strikt aan vast? Het kunnen oude relatievormen zijn die niet meer kloppen, maar waarvan we toch geen afscheid kunnen nemen. Het kunnen innerlijke op angst gebaseerde patronen zijn die we niet willen opgeven, al weten we al langer dat ze ons niet dienen. Het kan een baan zijn waarin we niet gelukkig zijn, maar die we om financiële redenen liever aanhouden.

We zien in deze tijd dat veel partnerrelaties beëindigd worden, en dat zijn er veel meer dan het aantal geregistreerde echtscheidingen. Mensen zoeken nieuwe relatievormen die op eerlijkheid en wederzijds respect en gelijkwaardigheid zijn gebaseerd. Mijn ervaring is dat wanneer de trilling van waarheid hoger wordt, alles wat verborgen is en niet zuiver, aan de oppervlakte komt en om verandering vraagt. Ook dat is over deze tijd voorspeld: ‘al het verborgene zal geopenbaard worden’, het staat al in het Thomas Evangelie van bijna 2000 jaar geleden.

Daarom is het goed om in je eigen leven voortdurend te blijven kijken naar wat er niet zuiver of authentiek is, wat op angst is gebaseerd, wat op macht is gestoeld, wat star is geworden, wat geheim moet blijven, wat niet op waarheid is geënt. We leven in een tijd waarin ons bewustzijn in een hogere trilling wordt gebracht, en daarmee toebeweegt naar een zuiverder moraliteit, en oneigenlijke zaken niet meer kan ondersteunen.

Al het onzuivere wordt aan het licht gebracht. Het is frappant om te zien dat er in deze tijd een grote stroom aan verborgenheden aan het licht komt, via Wikileaks, maar ook via tal van klokkenluiders in de politiek, in het Vaticaan, in koningshuizen, in het bedrijfsleven, in de sport, in internationale organisaties als het IMF (met de gevallen Dominique Strauss-Kahn) enz. De onthullingen concentreren zich nu nog vooral rond scheve seksschaatsen, financiële malversaties, fraude en machtsmisbruik. Alle speeltjes van het ego: seks, geld en macht. Ik durf hier wel een voorspelling te doen: het zal nog veel erger worden en zich over veel meer levensgebieden uitstrekken, als Thomas gelijk krijgt en AL het verborgene openbaar wordt.     

Dus hoe bereid je je het beste voor op de nieuwe tijd? Door scherp naar binnen te kijken, naar de organisaties te kijken waarin en waarvoor je werkt, en misschien maar beter naar voren te treden en je mond open te doen. Ik las onlangs in de krant het verhaal van een leraar die niet mee wilde doen aan fraude om zo voor meer subsidie van zijn school te zorgen, en het leven onmogelijk werd gemaakt, omdat de school nu miljoenen misliep. Hij verbaasde er zich vooral over dat hij de enige van alle collega’s was die niet meedeed met de fraude. Hij heeft de zaak bij het ministerie gebracht. Al raakt hij misschien zijn baan kwijt – de werksfeer is toch al verslechterd –  hij kan wel zichzelf recht blijven aankijken in de spiegel. Ik denk dat deze tijd er over gaat om radicaal voor integriteit te kiezen, voor openheid en eerlijkheid.

Er is een universele wet, de wet van intenties, die laat zien dat intenties altijd naar je terugkeren. Dat wil zeggen, de intentie waarmee je iets doet, die je in een project stopt, komt altijd weer naar je terug. Stop je er wraak in, dan komt wraak naar je terug. Stap je er met leugens en bedrog in, dan komt oneerlijkheid naar je terug. Begin je er met vergevingsgezindheid aan, dan keert vergeving naar je terug. Zo je zaait, zul je oogsten.

Zouden politici deze wet begrijpen, ze zouden nooit meer proberen met oorlogsmiddelen ‘vrede’ te brengen, of met wapens democratie af te dwingen in andere landen (Irak, Afghanistan, Libië). De middelen moeten congruent zijn aan het doel. Ze moeten op dezelfde wijze trillen, en dat doen ze doordat ze dezelfde intentie uitstralen. Want aan de uiteindelijke resultaten kun je altijd de oorspronkelijke intentie aflezen. We zagen al bij het voorbeeld van Emoto’s ijskristallen dat intentie ook trilling is, en dat de kristalvorm de oorspronkelijke intentie weerspiegelt. Het maakt dus wel degelijk uit met welke intentie je de dingen doet. Intentie is alles. En intentie keert naar je terug.

Zuiveringen

Tijdens het schrijven van dit artikel gaf ik voor een groep mensen een middag over 2012. Toen ik de deelnemers vroeg waaraan ze in hun eigen leven de trilling van de nieuwe tijd konden merken, zagen we de volgende tendens: een toegenomen verlangen naar zuiverheid. Dat bracht bij de deelnemers zuivering op allerlei gebieden: in relaties eerlijkheid, mensen die liegen en bedriegen verdwijnen uit hun leven, zuivere voeding, let op wat de mond in gaat (en wat eruit komt), zuivering in duurzaan omgaan met energie en grondstoffen, biologische eten, meer je missie gaan leven en werk dat niet meer past vaarwel zeggen, bij ziekte andere alternatieve middelen zoeken en niet afhankelijk willen zijn van de farmaceutische industrie, steeds meer vertrouwen op de eigen intuïtie, het innerlijk weten, inzicht dat het inderdaad om een omslag in bewustzijn gaat, dus naar binnen keren en oude egopatronen aanpakken en laten gaan, met de opmerkelijke constatering dat dit in deze tijd van verhoogde trilling steeds sneller lijkt te kunnen gebeuren. Soms verdampt zo’n ego-verhaal in een flits. En het tegengeluid was er ook dat alles juist erger lijkt te worden, zowel de taaiheid van het ego, als de immoraliteit van andere mensen. Waarop we konden melden dat het blijkbaar zo werkt dat iets wat aan het instorten is, eerst nog even opleeft. Het ego lijkt eerst groter te worden, zich helemaal breed te maken, maar dat kun je zien als een laatste stuiptrekking om je de stuipen op het lijf te jagen, zodat je gaat denken dat het allemaal nog heel erg is. Maar in feite zie je het ego dan zo duidelijk voor je staan, dat het juist makkelijker is van dit specifieke patroon afscheid te nemen. En wat voor individuele mensen geldt, zien we ook mondiaal: wat onzuiver is toont zich in volle breedte op de voorpagina. Het wordt omhoog getrild. Al het verborgene zal geopenbaard worden. Al het onzuivere zal gezuiverd worden.

En waarom is dat? Zou het kunnen zijn dat iets in ons ergens diep van binnen weet dat we ons eerst dienen te zuiveren voordat we een volgende fase, een volgende dimensie van bewustzijn kunnen binnengaan? Zoals je voor een inwijding of doop je eerst wast en een wit kleed aantrekt, zoals je eerst biecht voor je sterft? Is het zo dat we intuïtief weten dat we het onzuivere achter ons moeten laten? En dat daar ons verlangen naar zuivering vandaan komt, naar integriteit, authenticiteit, eerlijkheid? Ook Een cursus in wonderen spreekt hiervan: ‘loutering (of zuivering) is eerst noodzakelijk’. Je kunt pas een volgend dimensie ingaan die op een hoger niveau trilt, wanneer je zelf ook op dat niveau trilt, dus wanneer je alles wat jou op een lager niveau houdt, achter je hebt gelaten. Gelijke trilling trekt gelijke trilling aan volgens het principe van resonantie. De verhoogde trilling die op ons afkomt is er een van waarheid en zuiverheid, die steeds minder ruimte laat voor leugen, bedrog en onzuiverheid.

Opgetrild

Het is hier de plek om ook iets over mijn eigen persoonlijke ontwikkeling te vertellen. Omdat de uitgever hierom gevraagd heeft. Maar vooral omdat ik achteraf ben gaan inzien dat de omslag die ik heb meegemaakt exemplarisch is en zich nu in heel veel mensenlevens voltrekt, ieder op een eigen manier, vorm, intensiteit en tijd. Ik zie het bij vele cliënten in mijn praktijk. Hoe het zich in mij voltrok heb ik al eens eerder in artikelen en interviews verteld, dus ik heb me voorgenomen dat dit de laatste keer zal zijn. Maar ik doe het hier nogmaals omdat ik het niet eerder in dit verband van verhoogde trilling, kwantumsprong en 2012 heb geplaatst en het mij ook weer inzicht biedt in wat er nu eigenlijk in die week in mei 1985 gebeurd is. Zoals ik het nu zie werd ik plotseling opgetild naar een ander trillingsniveau, ja, dus opgetrild.

Ik was deelnemer aan een vijfdaagse workshop van Elisabeth Kübler-Ross, de van oorsprong Zwitserse arts en psychiater die je de uitvindster van de stervensbegeleiding kunt noemen, en een van de eersten die onderzoek deed naar het leven na de dood, iets wat mij geweldig interesseerde. Ik voelde een hand in mijn rug die me ernaartoe duwde. Al wist ik niet wát ik daar precies kwam doen, ik wist wel dát ik er moest zijn. Merkwaardig genoeg begon deze week op bevrijdingsdag en viel precies samen met het enige en eerste bezoek van een paus aan Nederland, wat dus volledig aan mij voorbijging. Zo’n workshop over Life, Death and Transition, moet je je voorstellen als een grote groep mensen, zo’n kleine honderd, die in een zaal samenkomen waar een kleine, krachtige vrouw, Elisabeth, hen uitnodigt om te werken aan hun ‘unfinished business’, je onverwerkte zaken uit het verleden. Ik ontdekte hier dat mensen die ik eerst maar gek vond, allemaal mooi waren, als ze eenmaal hun verhaal vertelden en hun pijn verwerkten. Als de maskers afgingen kon ik van iedereen houden, en zelfs leerde ik dat, als de maskers opbleven, ik ook de schoonheid daarachter kon blijven vermoeden en mededogen kon hebben. Iedereen heeft immers een eigen verhaal van pijn wat het gezicht tekent.

Mijn doorbraak kwam toen een joodse vrouw vertelde dat ze kanker had, verkracht was, oorlogservaringen had, en nu uit haar woongroep gezet dreigde te worden. Dat vond ik nogal veel voor één mens, en spontaan bad er iets in mij: ‘God, geef haar iets.’ En op dat moment kreeg ik, volkomen onverwacht, voor het eerst van mijn leven een enorme energie-uitstorting door me heen. Puur licht. Al mijn cellen tintelden en trilden, mijn denken viel compleet stil. Ik begreep er niets van. Maar ik had wel het gevoel dat deze energie niet voor mij alleen bestemd was. Toen Elisabeth de vrouw vroeg of ze aangeraakt wilde worden, en er na een hele lange stilte eindelijk een heel klein ‘ja’ uit haar kwam, keek Elisabeth de groep in en wenkte mij meteen (blijkbaar kon ze zien wat er net met mij gebeurd was). Ik stapte naar voren en met mij nog een paar anderen. We tilden haar op en wiegden haar, terwijl de hele groep zong ‘Wherever you go, I shall go.’ En op dat moment was die krachtige energie er weer, stroomde vrij door mij heen naar die vrouw, die we onder onze ogen zagen ont-krampen en veranderen. Ik voelde ook het vingertje van Elisabeth op mijn schouder, waar die zelfde energie doorheen kwam. Ik leerde dat liefde geneest en gedeeld wil worden, dat geven en ontvangen hierin hetzelfde zijn. En nu zie ik dat het ook een voorbeeld is van hoe zuivere energie die toegevoegd wordt aan een organisme, dat organisme verandert door het in een andere trilling te brengen, dat gold zowel voor die joodse vrouw als voor mij.

De dag erna wilde ik aan mijn eigen ‘unfinished business’ werken, onder andere om mijn relatie met mijn vader te helen die een paar jaar daarvoor overleden was en die ik wilde vergeven. Op dat moment zat een assistent van Elisabeth bij de matras waarop werd gewerkt. Ik wilde niet door hem worden begeleid, maar door Elisabeth die ergens achterin de zaal sjaaltjes zat te breien, die later voor een goed doel werden geveild. Ik vroeg haar te komen en zij zei vanaf haar stoel: ‘No, you can do it yourself.’. En ze bleef waar ze was. Ik riep moeder en ze kwam niet. Dus moest ik het inderdaad zelf doen. In feite heb ik de assistent niet nodig gehad, al gaf hij de benodigde veilige ruimte. In elk geval ontdekte ik zo mijn eigen kracht, ik raakte mijn eigen kern en hoefde daar nooit meer aan te twijfelen. Ik wist nu dat er een krachtige ziel in mij leefde. Later ging ik naar Elisabeth toe om haar te bedanken voor haar wijsheid. En ze zei: ‘There is a love which can say NO.’ Er is een liefde die NEE kan zeggen. Een belangrijke les die nog steeds voor mij geldig is. In de workshop had ik een gedicht gemaakt, dat God mij mocht gebruiken met al mijn talenten, dat ik een discipel wilde zijn. Aan het eind van de vijfdaagse stapte ik voor de tweede maal naar Elisabeth toe en zei haar dat ik op een dag een van haar assistenten wilde worden. Ze antwoordde met een glimlach: ‘We need nice and solid men.’ Aardig was ik op dat moment heus wel, maar stevig nog niet bepaald, ik had immers pas net mijn innerlijke kracht ontdekt.

Ik ging naar deze workshop als een twijfelaar, ik twijfelde aan alles en iedereen en vooral aan mezelf. En ik kwam eruit met een duidelijk en diep gevoeld weten hoe de mens bedoeld is, wat liefde werkelijk is, en wie ik was. Ik had mijn eigen kern en mijn kracht gevoeld, bewust contact met mijn ziel gekregen. En vooral, mijn denken was niet meer supermachtig. Voorheen zat het, zoals ik het later noemde, op de bok van de koets met de teugels strak in handen, en nu zat het achterop de koets, als een palfrenier die achteraf kon bekijken of we nog koers hielden en dan eventueel de koetsier kon waarschuwen. Mijn ratio had nu zijn gepaste plek ingenomen en mijn spiritualiteit was met een klap open gegaan. Met andere woorden mijn uitzicht op de wereld was plotsklaps veranderd: waar ik eerst, uit angst en onzekerheid, alles tien keer wilde onderzoeken om het zeker te weten, had ik nu een manier van kennen en weten ontdekt die razendsnel ging: de intuïtie.

Ik ben een maand of drie in die toestand van verhoogd bewustzijn geweest, waarin ik dwars door mensen en situaties heen keek, en wist. Dat was soms heel vreemd. Ik rook spontaan hyacinten die er niet waren. Mensen in trein of bus gingen opeens ergens anders zitten, niet meer tegenover mij. Wat voelden ze aan mij? Vrienden begonnen spontaan hun leven en hun pijn aan mij te vertellen, en het bleek dat ze verlost raakten alleen maar doordat er iemand was die luisterde. Mijn moeder begon binnen vijf minuten nadat ik haar na de workshop zag zomaar met een biecht, die haar bevrijdde. En als ik mij op een situatie in de wereld concentreerde, wist ik opeens hoe het in elkaar zat, zag ik de verbanden. Na die drie maanden landde ik weer een beetje en kon ik weer normaal functioneren en mijn proefschrift afmaken, waaraan ik toen schreef. Maar de blijvende effecten in mijn leven waren ingrijpend. Alles wat niet essentieel was viel weg als totaal niet meer de moeite waard. Een grote zuivering inderdaad. En alles wat ik in mijn leven nu als zeer waardevol beschouw, kan ik terugvoeren naar de ervaring in deze ene week, als een soort stamboom. Ik kreeg een sterker gevoel van missie, van essentie, van hoe het leven bedoeld is, waarvoor we hier op aarde zijn, en ik besloot mijn hele leven alleen nog maar daaraan te wijden. Maar eerst moest dat proefschrift nog af...

Na zo’n radicale omslag ben je vervolgens heel wat jaren bezig om het allemaal te integreren, verder te ontwikkelen, je keuzes zuiver te houden, je leven anders in te richten, je relaties te zuiveren, het essentiële toe te laten, je intuïtie te leren vertrouwen. Ik doe nu al meer dan 25 jaar met deze kernervaring, en zoals nu blijkt ben ik nog niet ermee klaar. Het is een soort lichtzaad dat nog steeds verder ontkiemt.

Wat ik zodoende over de nawerking van zo’n omslag van je innerlijke systeem leerde, is iets dat ook op mondiaal niveau op dezelfde manier werkt. Na de ineenstorting van het oude, de chaosfase, en het plotseling verschijnen van de nieuwe orde, heb je daarna decennia nodig om het nieuwe op te bouwen en te integreren. Dat kan alleen een gezamenlijke inspanning zijn, ondersteund door een nieuw bewustzijn.

Kwantumsprong

We zagen bij de zandpatronen wanneer de trilling wordt verhoogd de volgende fases: structuur van oude orde, kort moment van chaos, structuur van nieuwe orde. We zien hetzelfde fenomeen ook op subatomair niveau. Als energie wordt toegevoegd aan elektronen die om de kern van een atoom draaien, gaan ze, na heel korte tijd in superpositie te hebben bestaan,  plotseling van de ene stabiele baan over op een andere, van de ene kwantumtoestand naar de andere. Ze doen dit zo snel dat ze gelijktijdig lijken te verdwijnselen en verschijnselen, om met Harry Potter te spreken. Zo’n plotselinge overgang noemen we een kwantumsprong. Kun je zandpatronen als je wilt weer in hun vorige structuur terugzetten, wanneer je de trilling zou verlagen, na een kwantumsprong is het systeem definitief in een andere toestand gekomen. Het is een sprong zonder terugkeer. De evolutie heeft voortdurend dit soort sprongen gemaakt: van atoom naar molecuul, van molecuul naar cel, van cel naar organisme, van organisme naar sociale organisatie. En ook ons bewustzijn lijkt zich met sprongen te ontwikkelen, van dierlijk naar menselijk bewustzijn, dat zich op zijn beurt weer ontwikkelt van onbewust naar zelfbewust, naar sociaal bewust, naar nationaal bewust, naar planetair bewust, naar kosmisch bewust.

Kritisch aantal

Een vereiste bij zo’n kwantumsprong in onze maatschappij is dat er een kritisch aantal mensen de omslag in bewustzijn hebben gemaakt en op het nieuwe niveau zijn gaan trillen. En hun trilling neemt de rest mee naar een hoger niveau van orde, via het principe van resonantie. Resonantie wil zeggen dat een object de trilling van het object ernaast overneemt. Een klankschaal die nog niet is aangeslagen, klinkt mee op het geluid van de buurschaal, een snaar in de piano doet hetzelfde. Dit kritische aantal wordt de ‘honderdste aap’ genoemd, sinds de bioloog Lyall Watson bij een apenkolonie verspreid over verschillende eilanden ontdekte dat een bepaald gedrag opeens door alle apen op alle eilanden werd overgenomen, toen het eenmaal door ‘honderd apen’ op het eerste eiland werd vertoond. Toen was de gezamenlijk uitgezonden trilling blijkbaar krachtig genoeg om door alle anderen van de populatie geresoneerd te worden.

Velen verwachten dat de mensheid in bewustzijn een kwantumsprong gaat maken in de komende tijd. Die kwantumsprong zou kunnen leiden tot een transpersoonlijk bewustzijn, waar mensen niet langer vanuit een persoonlijk belang de wereld tegemoet treden, maar weten dat ze onderdeel uitmaken van een groter geheel, de mensheid, de aardse biosfeer, het universum. We zouden dan collectief naar een ander trillingsniveau in ons bewustzijn gaan. En van het informatietijdperk kunnen overgaan naar het bewustzijnstijdperk.

Evolutionaire visies

Mystici, wetenschappers en zieners uit de vorige en huidige eeuw hebben al een voorschouw gegeven hoe dat andere trillingsniveau eruit zou kunnen zien. De Indiase Avatar Sri Aurobindo sprak begin vorige eeuw van de ‘supramentale’ mens, als vierde fase van de menselijke evolutie. Het supramentale omschrijft hij als het volledige waarheidsbewustzijn waarin geen plaats is voor verdeeldheid of onwetendheid, het is de staat van totale kennis (gnosis), waarin kenner en gekende volkomen één zijn. De eerste evolutiefase is de dierlijke mens, waarbij de gedragingen vooral door instincten en overlevingsdrang worden aangedreven. De tweede fase is de menselijke mens die op zoek is naar een diepere betekenis van alles en naar eenheid, en die meer vanuit zijn ziel dan vanuit zijn ego wil leven. De derde fase is de goddelijke mens, waarbij de geest van het licht in ons zal zijn en zich door ons heen zal manifesteren. Tenslotte zag hij als vierde stadium de supramentale mens, het goddelijke dat volledig in de mens is gerealiseerd. Hier zijn we nog niet. We zien nu op aarde mensen van alle drie de eerste fasen door elkaar leven, in aantal uiteraard veel meer van het eerste dan van het derde niveau. En toch zijn we collectief op weg naar de derde fase, en dat gaat niet via geleidelijke ontwikkeling die nog tienduizenden jaren in beslag zou kunnen nemen, maar via een kwantumsprong.

De jezuïet, paleontoloog en mysticus Pierre Teilhard de Chardin zag midden vorige eeuw de ontwikkelingsweg van de mensheid naar, wat hij noemde, punt Omega. Een punt waarop de mensheid in staat zou zijn het Christusbewustzijn te manifesteren op aarde, waarbij het punt van menselijke evolutie samenvalt met de indaling van het goddelijke. De gehele evolutie van de planeet aarde loopt van geosfeer (mineralen), via biosfeer (planten, dieren, mensen) naar wat hij de noösfeer noemt. De noösfeer (afgeleid van het Griekse nous wat ‘denken’ betekent) ziet hij als een laag om de aarde waar het bewustzijn zich bevindt dat in staat is tot zelfreflectie, groei, verantwoordelijkheid voor de toekomst, en dat convergeert tot eensgezindheid en zo een nieuw organisch geheel vormt. Omega is dan het natuurlijk convergentiepunt van de mensheid, waarbij God einddoel en voltooiing van de schepping is. Als jezuïet ziet hij de verrezen Christus als degene die dit evolutionaire punt waar mens en god samenkomen gerealiseerd heeft, vandaar dat hij ook spreekt van Christus-Omega. ‘Bij dit punt aangekomen zal de mensheid het Koninkrijk Gods, de volledige verwerkelijking van het mystieke lichaam van Christus, de eenheid van individueel en collectief bewustzijn, en het einde der tijden bereiken.’ (Stikker p.81)

Aan het eind van de vorige eeuw heeft de Amerikaanse wetenschapper en mysticus Ken Wilber vanuit zijn onderzoek op de terreinen van bewustzijn, biologie, sociologie en fysica, en vanuit zijn eigen mystieke ervaringen een alomvattend beeld geschapen van de menselijke evolutie, wat hij de integrale visie noemt. Hij komt uiteindelijk tot een matrix waarbij op de verticale as de bewustzijnsstadia staan (archaïsch, magisch, mythisch, rationeel, pluralistisch, integraal, superintegraal) en op de horizontale as de vier typen bewustzijnstoestanden: grof (natuurmystiek), subtiel (godsmystiek), causaal (vormloze mystiek) en non-dualistisch (advaita mystiek). De ontwikkeling gaat per stadium telkens door alle vier de toestanden heen, en zo ga je dus 28 fasen door, al kun je ook lekker springen. Een verlichtingservaring kan dus voor iemand op een lager niveau iets heel anders betekenen dan voor iemand op een hoger niveau. Dit verklaart voor mij bijvoorbeeld heel goed dat iemand die op mythisch niveau een piekervaring krijgt deze alleen in die termen kan interpreteren en verwoorden. Zoals Wilber het beschrijft: ‘de ervaring van een veranderende bewustzijnstoestand zal deels worden geïnterpreteerd overeenkomstig het stadium waarin men zich bevindt.’ Maar het spijtige is dat men dan vaak denkt dat de eigen ervaring de enige absolute maatstaf vertegenwoordigt en dat iedereen uitsluitend die ervaring moet nastreven. Zo zat ik eens in een piepklein houten huisje te praten met de voormalige poppenspeler en zelfverklaarde monnik Joseph van den Berg. Hij had onmiskenbaar een authentieke mystieke ervaring gehad, maar hij verwoordde die in termen van de orthodox christelijke mythe, die voor hem de enige waarheid was voor alle mensen. Maar op dat moment was die niet de mijne, ik zat inmiddels ergens anders in het rooster van Wilber. De bewustzijnsontwikkeling van de mensheid gaat dus van archaïsch-grof naar superintegraal-nondualistisch. Wilber geeft aan dat het percentage van de bevolking dat zich op de hoogste stadia bevindt ongeveer 1 procent blijkt te zijn. En dat 75 procent van de mensen meldt een bepaalde vorm van spirituele of religieuze ervaring te hebben gehad van welk niveau dan ook. De vraag is of die ene procent al voldoende is voor de kwantumsprong van het geheel via het principe van resonantie.

En aan het begin van deze eeuw spreekt de Hongaarse wetenschapper, musicus en filosoof Ervin Laszlo over de kwantumshift in het wereldbrein, de kwantumsprong naar transpersoonlijk bewustzijn. Hij beschrijft dit als: ‘Een kwantumshift in het wereldbrein is een abrupte en fundamentele transformatie in de relaties van een significant segment van de wereldbevolking van zeseneenhalf miljard mensen onderling en met de natuur’, gecombineerd met een paradigmashift in de wetenschap. Let even op dat ‘significant segment’, daar treffen we onze honderdste aap weer aan. Hij ziet een ontwikkeling van sociale organisatie van clan en stam, via dorpen en steden, via een imperiumsysteem, naar een systeem van nationale staten, uitmondend in een planetair systeem van internationale organisaties. Hij noemt dat een ‘wereldbeschaving die over de wil en de nodige visie beschikt om algehele solidariteit te bewerkstelligen en deze te vertalen in internationale en interculturele coëxistentie en samenwerking.’ Anders gezegd een holistisch systeem dat ondersteund wordt door een transpersoonlijk bewustzijn en een planetaire ethiek. Als oprichter van de Club van Boedapest is Laszlo zich heel sterk bewust van de mogelijke afbraakscenario’s, waar het chaospunt de verkeerde kant op kantelt. Als mensheid staan we op een tweesprong, wij hebben een keuze. Zo’n holistische beschaving is een noodzaak, is de voorwaarde voor ons voortbestaan. Het is hoog tijd voor de volgende shift, waarbij de logos-beschaving, gebaseerd op ratio, techniek en consumptie, kan overgaan in een holos-beschaving, gebaseerd op samenwerken en samen delen in harmonie met de natuur.

Sofiacratie

Ik pleit, na het overduidelijke deficit van de democratie die van binnenuit is uitgehold en een speelbal van egokrachten, media en marktwerking is geworden, voor een sofiacratie (van het Griekse sofia dat wijsheid betekent, en krateo heersen). Een samenlevingsvorm waar wijsheid regeert in plaats van angst, populistische sentimenten of mediahypes. Wijsheid die dus boven persoonlijke belangen, boven partijen, boven nationale en economische belangen staat, en die kijkt naar het hoogste goed voor alle betrokkenen, inclusief die van het ecosysteem en de toekomstige generaties. Sofiacratie doet dat in internationaal verband, omdat de huidige crises waar de mensheid voor staat, louter op mondiaal niveau kunnen worden opgelost. Een transnationale wijsheidsorganisatie met wetgevende en uitvoerende macht, die in staat is eindelijk de nodige maatregelen te nemen waar de nationale regeringen en internationale organisaties, zoals de VN, samen niet toe in staat blijken te zijn. Maatregelen op het gebied van het herstel van klimaat en milieu, het uitbannen van oorlog, eerlijke voedselverdeling, voor iedere planeetbewoner toegang tot zuiver drinkwater, beschikbare gezondheidszorg, onderwijs en huisvesting; duurzame energievoorziening, rechtvaardige verdeling van rijkdom en welvaart. Dit is nog alleen het noodzakelijke fundament, de vanzelfsprekende, onderste laag van de piramide van Maslow. En hierop kan dan die holos-beschaving worden gebouwd waar ieder aan zijn spirituele ontwikkeling kan werken en de mensheid een kwantumsprong in welzijn kan maken. Dan gaan we van het informatietijdperk naar het bewustzijnstijdperk. Maar voor we die stap naar een geheelde beschaving kunnen zetten, is er een shift in bewustzijn nodig die cruciaal is voor de keuze die we mondiaal maken: afbraak of doorbraak.  

Cruciaal bewustzijn

Voor deze mondiale omslag naar een ander niveau van bewustzijn, is ieders individuele trillingsniveau essentieel. Ieder die op een hoger niveau trilt helpt ten eerste anderen om via resonantie hetzelfde te doen of te ondergaan, en helpt ten tweede mee om het kritische aantal van de ‘honderdste aap’ te bereiken, geschat op 1% van de wereldbevolking (dus 65 miljoen mensen).  En ten derde helpt het om allerlei systemen die in chaos verkeren de goede kant op te laten klappen, zodat er een doorbraak komt en geen afbraak. Dus ieder mens heeft meer dan ooit de verplichting om zich spiritueel te ontwikkelen en aan de kant van de liefde te gaan staan. Dit is altijd al een goed ding om te doen, maar is in deze tijd van cruciaal belang. Niemand doet dit immers voor zichzelf alleen. Iedere stap die je zet op je spirituele ontwikkelingspad, zet je voor allen. Ieder die zijn authentieke plek inneemt, zijn levensmissie vervult, zich zuivert en zijn innerlijk licht laat schijnen, is een baken voor anderen en helpt om een tegenwicht te vormen voor de vele zielen die nog niet ontwaakt zijn. Naar schatting zo’n 100 miljoen mensen zijn al op een spirituele zoektocht naar een diepere zelfrealisatie, of in het proces van ontwaken. We zitten dicht bij het kantelpunt en er is goede hoop.

Die hoop komt ditmaal van de psychiater en mysticus Dr. David Hawkins, die een bewustzijnsschaal heeft ontworpen van 0 tot 1000. Het gaat hierbij om meetbare trillingsfrequenties, aan de hand van spiertesten, van de niveaus van menselijk bewustzijn, die blijken te corresponderen met menselijk gedrag. Helemaal onderaan de schaal vinden we op 30 de trilling van schuld, en dat loopt op via apathie en verdriet naar 100, de trilling van angst. Dan gaat het verder via woede en trots naar 200, de trilling van moed. (De getallen op de schaal zijn net als bij graden Celsius arbitrair, het gaat om de onderlinge verhoudingen.) Bij 200 ligt een eerste omslagpunt, dat gaat van destructief en schadelijk gedrag, naar constructief en heilzaam gedrag. Een tweede omslagpunt ligt bij 500, de trilling van liefde. Herinner je je nog dat de mensen op het Tahrirplein in Caïro voorbij de trilling van angst gingen, naar de trilling van moed en liefde? Alle trilling onder de 200 is verzwakkend, alles erboven versterkend. En nu blijkt dat, hoewel het gemiddelde bewustzijn van mensen op aarde onder de 200 trilt (in 2009 was dit bij 78% van de mensen het geval), het collectieve bewustzijn van de mensheid boven de 200 uitkomt! Hoe komt dat? Dat wordt veroorzaakt door die andere 22 %, doordat één persoon die op het niveau van de liefde trilt (500 op deze schaal) een tegenwicht biedt voor 750.000 mensen onder de 200-streep. De schaal stijgt logaritmisch, wat inhoudt dat elk volgend punt op de schaal een gigantische sprong in kracht betekent. En dat één verlichte persoon die op deze schaal 600 of 700 haalt, in zijn eentje respectievelijk 10 en 70 miljoen mensen onder de streep kan compenseren! Dit is dus een andere piramide dan die van het piramidespel: bij deze komt de genade van boven en breidt zich naar beneden toe uit.

          Er is dus een groot collectief belang bij individuele spirituele ontwikkeling.

Een Groter Plan

Zouden die kosmische supergolven zomaar op ons afkomen? Zou het aardse systeem zomaar in een hogere trilling geraken? Worden wij zomaar opgetrild? Nee, ik denk het niet. Naar mijn diepste inzicht ligt hieraan een veel groter Plan ten grondslag. God zelf straalt scheppende trillingsgolven van licht en liefde door heel het universum uit, waardoor voortdurend creatie tot stand komt en evolutie plaatsvindt. Als alles trilt, en als trilling aan de basis staat van geometrische vormen, en als geometrie het fundament vormt van alle materiële structuren in deze wereld, en als trilling onderhouden en gewijzigd kan worden door bewustzijn, dan kun je niet anders dan concluderen dat God voortdurend de hele wereld in trilling houdt, zowel de gemanifesteerde wereld in de stof, als de astrale en hemelse werelden die niet zichtbaar zijn voor ons huidige bewustzijn, dimensie na dimensie. De gnostici hadden hier een woord voor: God emaneert, of vloeit uit. De schepping wordt voortdurend gevormd door de emanaties of krachten die van God uitgaan. Dus als er op zo grote schaal ingrijpende veranderingen plaatsvinden, dan mag je veronderstellen dat de Grote Triller dit met zijn Bewustzijn zo heeft bepaald en dat de Intentie erachter Liefde is.

Slotakkoord

Je bent speciaal voor deze tijd hier gekomen, om deze grote omslag, dit grote ontwaken op aarde in een fysiek lichaam mee te maken. Neem dan ook nu je plek in en doe wat je al heel lang weet dat je doen moet. Er is een zekere urgentie in het hele project. Lange tijd om te aarzelen is er niet, het is de hoogste tijd. Stap naar voren, sta in je missie, laat je licht schijnen en wees daarin gelukkig. Voeg jouw positieve trilling toe aan het geheel. Zo help je mee om anderen met vreugde de gelegenheid te geven hetzelfde te doen. Want hoe meer zielen er zijn die hoger trillen, hoe makkelijker het voor de andere zielen wordt om in die hogere trilling mee te gaan. En hoe meer mensen hun licht laten schijnen, hoe zekerder het is dat die verhoogde trilling op aarde naar de goede kant omslaat. We hebben allemaal een verantwoordelijkheid. We dienen allemaal onze plek hierin in te nemen en onze bijdrage te leveren. Maar vooral: Wees vrolijk opgetrild! Want volgens het resonantieprincipe kan het niet anders dan dat we allemaal ooit bewust gaan meetrillen op het Liefdeslied van God. Dat is het doel van alle leven.

Geraadpleegde en aanbevolen literatuur:

Geluid en trilling

– Joachim-Ernst Berendt, Nada Brahma; De wereld is geluid, Een speurtocht door muziek, wording en bewustzijn, Den Haag, 1988.

– Timothy A. Binder, In the Wave lies the Secret of Creation; Scientific Paintings and Charts of Walter Russell, The University of Science and Philosophy, 1995.

– Robert Boerman, Water Klank Beelden; De Geometrie van Geluid, Deventer, 2008.

– Marie D. Jones en Larry Flaxman, Resonantie als universeel verbindend principe, Deventer, 2010.

 

Water en ijskristallen

– Masaru Emoto, Water weet het antwoord, Deventer 2005.

– Masaru Emoto, De boodschap van water, Deventer 2005.

– Masaru Emoto, De ware kracht van water; Bron van genezing en zelfontdekking, Amsterdam 2007.

– Masaru Emoto, De geneeskracht van water; 21 wetenschappers en schrijvers over Emoto’s ontdekkingen, Deventer 2008.

 

Economie

– Ad Broere, Een menselijke economie, Soesterberg 2010.

– Ad Broere, Ending the Global Casino, z.p. 2010.

– Casper van Ewijk en Coen Teulings, De grote recessie; Het Centraal Planbureau over de kredietcrisis, Amsterdam 2009.

– Karen Hamaker-Zondag, De financiële crisis; Achtergronden en vooruitzichten, Amstelveen 2010.

– Rob Hopkins, Het Transitie Handboek; Van olie-afhankelijkheid naar lokale veerkracht, Utrecht 2010.

– Willem Middelkoop, Overleef de kredietcrisis, Amsterdam 2009.

– Ivo Valkenburg, Spirit in Finance, Deventer 2009.

– Andreas Weber, Biokapitaal; De verzoening van economie, natuur en menselijkheid, Deventer 2010.

 

Pausdom

– Peter Bander, Nog drie pausen? De profetieën van Malachias, Bilthoven 1970.

– John Hogue, De laatste paus; Verval en ondergang van de kerk van Rome, Baarn 1999.

 

Visies op mensheidsontwikkeling

– Sri Aurobindo, De toekomst van de mens; Het Goddelijk leven op Aarde, Antwerpen 1986.

– Sri Aurobindo, De visie van Sri Aurobindo; een keuze uit zijn brieven, Antwerpen 1993.

– Georges van Vreckhem, Voorbij de mens; Leven en werk van Sri Aurobindo en de Moeder, Deventer 1995.

– Pierre Teilhard de Chardin, Het verschijnsel mens, Utrecht-Antwerpen, 1971.

– Pierre Teilhard de Chardin, Het goddelijke milieu, Utrecht-Antwerpen, 1969.

– Pierre Teilhard de Chardin, De mens in de evolutie, Utrecht-Antwerpen, 1963.

– Claude Cuénot, Teilhard de Chardin, leven-werk-visie, Utrecht-Antwerpen, 1967.

– Allerd Stikker, Tao, Teilhard en Westers Denken, Amsterdam 1986.

– Ken Wilber, Integrale visie op het leven, God, het universum en alles, Deventer 2008.

– Ken Wilber, Integral Spirituality; A startling new Role for Religion in the modern and postmodern World, Boston/Londen, 2006.

– Ken Wilber, Integrale Psychologie, Deventer 2001.

– Ken Wilber, De eenvoud van Zijn; Omarm je ware aard, Deventer 2005.

– Frank Visser, Ken Wilber, denken als passie, Rotterdam 2001.

– Ervin Laszlo, Het Chaospunt; De wereld op een tweesprong, Deventer 2006.

– Ervin Laszlo, Kwantumshift in het wereldbrein, Deventer 2009.

– Ervin Laszlo, Worldshift 2012; De synergie van groen ondernemen, nieuwe politiek en hoger bewustzijn, Deventer 2010.

– Kiara Windrider, 2012 en verder; Een reis naar een multidimensionale toekomst, Barchem. 2008.

– Arjuna Ardagh, De translucente revolutie; Wat je zelf kunt doen om de wereld te veranderen, Haarlem 2006.

– David R. Hawkins, Power vs. Force; The Hidden Determinants of Human Behavior, New York/Londen 2002.

– Gregg Braden, Fractale tijd; 2012 en de nieuwe wereld, Amsterdam 2010.

 

 

YouTube

Sound waves: http://www.youtube.com/watch?v=s9GBf8y0lY0

Resonance: http://www.youtube.com/watch?v=sY6z2hLgYuY&feature=related

Tibetan singing bowl, water inside: http://www.youtube.com/watch?v=uQWBA8q8JEs&feature=related

Acoustic water dance: http://www.youtube.com/watch?v=tI6S5CS-6JI&feature=related

Sand Vibration Patterns - Chladni Plate:

http://www.youtube.com/watch?v=YedgubRZva8&feature=related

Cymatics: http://www.cymaticsource.com/video.html

NB: Voordat je deze filmpjes bekijkt, zet eerst je geluid zachter!

Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze nieuwsbrief
Aanmelden
© 2008 - 2019 Tattwa - Uitgeverij van Bizondere Boeken | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel